Viyana'da Bir Hayalet: Cafe Central ve Şekerli Sessizlik
Kapıdan içeri girdiğimde gözlük camlarım buharlaştı. Dışarıda Viyana'nın o meşhur, kemik sızlatan ayazı vardı; içeride ise yüz yıllık kahve kokusu ve porselen şıkırtısı...
Okumaya Devam Et →Avrupa'nın sokaklarından kelimelerle çizilmiş hikayeler.
20 yazı
Kapıdan içeri girdiğimde gözlük camlarım buharlaştı. Dışarıda Viyana'nın o meşhur, kemik sızlatan ayazı vardı; içeride ise yüz yıllık kahve kokusu ve porselen şıkırtısı...
Okumaya Devam Et →Karlov Köprüsü'nün üzerinde yürürken, ayaklarımın altındaki taşların yüzyıllardır aynı hikâyeleri dinlediğini düşündüm...
Okumaya Devam Et →Tren penceresi bir sinema perdesi gibiydi. Macaristan'ın düz ovaları, sararmış tarlalar ve ara sıra beliren küçük köyler...
Okumaya Devam Et →Ponte Vecchio'nun üzerinden Arno'ya bakarken, suyun yüzeyinde yansıyan güneş ışıkları gözlerimi kamaştırdı...
Okumaya Devam Et →Yağmur başladığında bir köprünün altına sığındım. Kanalın karşısında, dev pencereli bir evde biri piyano çalıyordu...
Okumaya Devam Et →